ca. 1854 Pojawiła się pierwsza wzmianka o miejscu przeładunkowym Königs Wusterhausen, głównie na temat przeładunku materiałów budowlanych do Berlina.
ca. 1894 Otwarcie odcinka Cottbus–Berlin, port otrzymał połączenie z koleją. Rozpoczął się transport węgla.
um 1945 W czasie i po zakończeniu II wojny światowej zatrudnionych było tu ponad 200 pracowników.
1953 Port został znacjonalizowany. Stał się własnością miasta Königs Wusterhausen.
1972 Integracja usług przeładunkowych w ramach Kombinatu Żeglugi Śródlądowej i Tras Wodnych. W latach 70-tych port utracił autonomię i stał się częścią przedsiębiorstwa Porty Żeglugi Śródlądowej Odra w Eisenhüttenstadt.
1988 Ze względu na wykonywanie usług w przeważającym zakresie dla Berlina port Königs Wusterhausen stał się Berlińskim Portem Żeglugi Śródlądowej.
1983–1987 Rozpoczęcie zaopatrzania w węgiel brunatny elektrowni Rummelsburg spowodowało podjęcie decyzji o rekonstrukcji i rozbudowie portu Königs Wusterhausen. Rozbudowa portu objęła obszar około 15 ha. Zbudowano wysokowydajne wywrotnice i urządzenia portowe. Wygospodarowano plac składowy na ponad 20.000 t węgla.
1990 Port wyodrębnił się z Kombinatu Żeglugi Śródlądowej i Tras Wodnych oraz Berlińskiego Portu Żeglugi Śródlądowej i przekształcił się w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością.
1992 Spółka portowa stała się własnością gminną. Miasto Königs Wusterhausen zostało 100 %-owym wspólnikiem.
ab 1990 rzeprowadzenie rozległych przedsięwzięć restrukturyzacyjnych m.in. przyłączenie toru kolejowego w Porcie Północnym. W porcie powstawało coraz więcej firm. Przedsiębiorstwa wykorzystywały możliwość zastosowania trzech rodzajów transportu. Zapotrzebowanie na powierzchnię biurowo-magazynową dla nowo tworzonych firm rosło do tego stopnia, że port został rozbudowany na terenie gminy Königs Wusterhausen oraz Wildau.
« cofnij